مدیرکل دامپزشکی استان کرمان بیان کرد: تزریق تصادفی واکسن تب مالت به واکسیناتور، یکی از جدی‌ترین و در عین حال کمتر شناخته‌شده‌ترین مخاطرات حرفه دامپزشکی است.
به گزارش نسخه مهر به نقل از اداره کل دامپزشکی استان کرمان، محمد خلیلی وند مدیر کل دامپزشکی استان کرمان افزود: برخلاف تصور رایج، خطر اصلی تزریق تصادفی، تزریق با سرنگ آلوده به خون حیوان نیست، بلکه تزریق خودِ واکسن حاوی باکتری زنده بروسلا است. این باکتری از طریق پوست آسیب‌دیده یا مخاط وارد بدن می‌شود، در غدد لنفاوی منطقه‌ای تکثیر می‌یابد و سپس به کبد، طحال، استخوان و مفاصل انتشار می‌یابد.
علائم بروز بیماری در انسان معمولاً ۲ تا ۳ هفته پس از تزریق تصادفی با تب نوسانی و لرز، تعریق شدید شبانه، خستگی مفرط، دردهای عضلانی و مفصلی، تورم غدد لنفاوی منطقه‌ای و کاهش اشتها آغاز می شود و در صورت تأخیر در درمان، بیماری می‌تواند به شکل التهاب بیضه و بیضه‌دان، التهاب رحم و سقط، ورم مفاصل مزمن، التهاب کبد و در مواردی اندوکاردیت بروز کند؛ عوارضی که بعضاً به درمان‌های طولانی‌مدت و گران نیاز دارند و در برخی موارد به ناتوانی می‌انجامد. وی خاطر نشان کرد: نخستین اقدام در هرگونه تزریق تصادفی، شست‌وشوی فوری و کامل محل تزریق با آب و صابون و سپس مراجعه فوری به نزدیک‌ترین مرکز بهداشتی، درمانگاه یا مرکز اورژانس و اعلام صریح ماهیت ماجرا به پزشک است.
مدیرکل دامپزشکی استان کرمان با تأکید بر اینکه پیشگیری، تنها راه مطمئن است، اظهار داشت: هرگز نباید فراموش کرد که نخستین قربانی یک خطای تزریق، ممکن است خودِ ما باشیم لذا واکسیناتور باید پیش از هر تزریق، دستورالعمل کاری خود را مرور کند و به هیچ وجه با عجله، در محیط کم‌نور یا تحت فشار زمانی، واکسیناسیون انجام ندهد.
خلیلی وند افزود: تجهیزات ایمنی، نه هزینه‌ای اضافه بلکه حفاظت مستقیم از نیروی انسانی حوزه دامپزشکی است همچنین آموزش دوره‌ای واکسیناتورها درباره مخاطرات شغلی و بیماری‌های مشترک انسان و دام، به همراه الزام معاینات سلامت دوره‌ای برای نیروهای تزریق‌کننده، به‌صورت مستمر در دستور کار قرار دارد.
وی در پایان تاکید کرد تزریق تصادفی تنها یکی از ده‌ها خطر پنهان این حرفه است و می توان ابتلا به بیماری‌های مشترک انسان و دام ، جراحی‌های ناگزیر، تماس با دام‌های پرخاشگر، آلودگی‌های تنفسی و پوستی، خطر ابتلا به سل، برخوردهای فیزیکی و فشارها نیز اشاره نمود.