سازمان دامپزشکی: بیش از ۱۴ هزار هکتار از مزارع پرورش میگو تحت نظارت و مراقبت بهداشتی قرار گرفت
نسخه مهر ـ گروه کشاورزی و دامپزشکی: برنامه‌های پایش، مراقبت و ارزیابی بهداشتی مزارع و مجتمع‌های پرورش میگوی کشور تا پایان شهریورماه به پایان رسید؛ برنامه‌ای که بر اساس اعلام سازمان دامپزشکی کشور، ۶۲ مجتمع پرورشی، یک‌هزار و ۳۷ مزرعه و ۱۲ هزار و ۹۶۶ استخر فعال را در سطحی بیش از ۱۴ هزار هکتار دربر گرفته است.
رضا اسدی، مدیرکل دفتر بهداشت، پیشگیری و مدیریت بیماری‌های آبزیان سازمان دامپزشکی کشور، با اعلام این خبر گفت تمامی پروتکل‌های بهداشتی در مزارع و مجتمع‌های پرورش میگو با هدف پیشگیری از بروز و گسترش بیماری‌ها و حفظ پایداری تولید اجرا شده است.
بیش از ۲۵۰۰ مورد پایش میدانی
بر اساس آمار ارائه‌شده از سوی سازمان دامپزشکی، در جریان اجرای این برنامه ۲ هزار و ۵۹۳ مورد مراقبت و پایش میدانی توسط تیم‌های تخصصی انجام شده است.به گفته اسدی، این پایش‌ها با هدف شناسایی سریع عوامل بیماری‌زا و فراهم کردن امکان واکنش به‌موقع در برابر تهدیدهای بهداشتی انجام شده و بخش مهمی از برنامه مراقبت از صنعت پرورش میگو را تشکیل می‌دهد.
ارزیابی امنیت زیستی نزدیک به هزار سایت پرورش میگو
در بخش ارزیابی‌های تخصصی نیز ۹۵۴ مورد ارزیابی در سایت‌های پرورش میگو انجام شده است. هدف از این ارزیابی‌ها، بررسی میزان انطباق مزارع با الزامات و استانداردهای امنیت زیستی و کمک به ارتقای مدیریت بهداشتی در واحدهای پرورش عنوان شده است. امنیت زیستی در صنعت آبزی‌پروری، یکی از مهم‌ترین ابزارهای پیشگیری از ورود و انتشار بیماری‌هاست و می‌تواند نقش مستقیمی در کاهش خسارت‌های اقتصادی ناشی از بیماری‌های آبزیان داشته باشد.
جمع‌آوری و بررسی بیش از ۲ هزار نمونه تخصصی
مدیرکل دفتر بهداشت، پیشگیری و مدیریت بیماری‌های آبزیان همچنین از تکمیل فرآیند جمع‌آوری و بررسی ۲ هزار و ۱۲۶ نمونه تخصصی خبر داد. به گفته وی، این نمونه‌برداری‌ها امکان پایش دقیق‌تر وضعیت سلامت مزارع و تحلیل اپیدمیولوژیک شرایط موجود را فراهم می‌کند و می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های بهداشتی و حفظ پایداری تولید مورد استفاده قرار گیرد.
دامپزشکی؛ حلقه پشتیبان تولید پایدار میگو
حجم عملیات انجام‌شده در برنامه امسال نشان می‌دهد که نظارت دامپزشکی در صنعت میگو تنها به کنترل بیماری در زمان بروز محدود نیست، بلکه مجموعه‌ای از مراقبت میدانی، نمونه‌برداری، ارزیابی امنیت زیستی و تحلیل وضعیت سلامت مزارع را شامل می‌شود. تداوم این پایش‌ها از منظر تولیدکنندگان نیز اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چراکه بروز بیماری در مزارع متراکم آبزی‌پروری می‌تواند علاوه بر تهدید سلامت آبزیان، خسارت‌های اقتصادی قابل توجهی به سرمایه‌گذاری انجام‌شده وارد کند. از این منظر، برنامه‌های پیشگیرانه دامپزشکی را می‌توان یکی از حلقه‌های مهم در حفظ سرمایه‌های تولید، پایداری صنعت پرورش میگو و تأمین محصولات آبزی سالم دانست.
نسخه مهر | پایگاه خبری ـ تحلیلی تخصصی دامپزشکی